10 april 2011

Argentinie-Buenos Aires

Ik ben vandaag de 4de dag in Buenos Aires. Er is hier zoveel te zien en te doen.
Ik verblijf hier bij mijn vriendelijke Couchsurfing gastheer Jose Luis, die me goed ontvangen heeft in zijn appartementje. Hij is me zelfs komen afhalen op het busstation Retiro en dan met de trein naar zijn appartement in Las Canitas een mooie buurt nabij Palermo. Buenos Aires verschilt volledig van de andere steden die ik tot hiertoe heb bezocht. Buenos Aires zou evengoed in Europa kunnen liggen. De stad is volledig modern, heeft een goed openbaar vervoer met bussen en een metro, de Subte. De stad is wel zeer groot. Je bent vanaf de wijk Las Canitas tot La Boca zeker anderhalf uur met de bus onderweg. Er is hier zoveel te zien dat ik het onmogelijk kan opnoemen, daarom zal ik me beperken tot de hoofdzaken die ik gezien heb. Hieronder heb ik wat fotos gezet die ik onderweg genomen heb.

De eerste dag wandelde ik op de Av. De Mayo vanaf Plaza de los Congresos naar het Plaza de Mayo, waar het bekende Rode Huis staat, vanwaar Eva Peron op het balkon de menigte toesprak. Gisteren heb ik ook dat Casa Rosada bezocht en op het balkon gestaan waar Eva ook stond. Vandaar wandelde ik naar San Telmo, waar je ontzettend veel antiekwinkels vindt. Op het Plaza Defensa is het fijn om te vertoeven. Je kan er tijdens het eten een tango-vertoning zien, toeristisch natuurlijk. Kortbij is een klein museum van schone kunsten, dat ik bezocht. Ik vroeg daar aan een agent of het veilig was om te voet naar La Boca te gaan. De volkse migrantenwijk aan de kade, waar de Italiaanse migranten destijds hun huizen in alle kleuren schilderden met resten scheepsverf (zie fotos). De agent zei dat ik zeker de bus moest nemen. Ik nam dan maar de bus tot aan het toeristisch deel van La Boca. Want onderweg had ik al zoveel verhalen gehoord van andere Europese reizigers die in La Boca of overvallen of bestolen waren. Ook Jose Luis had me aangeraden om enkel bij het toeristische deel te blijven en daarna de bus terug te nemen. Ik wandelde dus door de toeristische bontgekleurde straatjes van La Boca. Er zijn zoveel kraampjes waar kunstenaars en knutselaars hun goederen aan de man willen brengen. Er loopt daar ook overal politie rond. Dus veilig zo te zien. Ik wandelde vandaar naar de kade waar een museum van moderne kunst is. Heb het museum bezocht. Er staat daar een grote spin voor de ingang (zie foto). Toen ik uit het museum kwam, heb ik voor het museum gewacht op de bus nr. 64 die me terug moest brengen. Er stonden nog toeristen te wachten en ik was constant op mijn hoede. Mijn rugzak goed rond mijn armen, voortdurend rond mij gekeken. Hengsels vast. Dicht bij anderen gebleven. Toen plots een man van ongeveer 18 uit het niets opdook en me aanviel in mijn rug, klaarlichte dag, mensen rond mij. Hij trok zo hard aan mijn rugzak dat de nylon hengsels scheurden en mijn handig rugzakje was weg. Ik keerde me om. Alles gebeurde in 1 sekonde. Ik liep hem achterna. Hij verdween in een steeg waar ik liever niet wilde zijn en was zo snel uit het zicht verdwenen dat ik het opgaf om hem achterna te zitten. Ook omdat ik gehoord had dat het meestal bendes zijn, die gevaarlijk zijn, soms met pistolen. Ik keerde terug naar de bushalte. Mijn rugzak was ik kwijt. Gelukkig zat er niet veel in. Wat drinken, wat eten, maar wel mijn zelfgemaakte reisgids. Die was ik kwijt en mijn goede oortjes en een zonnepetje. Belangrijkste was dat ik geen letsels ofzo had. Gelukkig had ik mijn fototoestel in mijn broekzak, samen met mijn geld. Toen ik terug was aan de halte was, kwam er juist een politieauto. Ik deed hem stoppen en ze hadden meteen door wat er aan de hand was. Ik moest instappen en ze reden razendsnel door de steeg waar mijn belager was verdwenen. Ze reden overal rond, maar uieteraard zonder resultaat. Ik hoorde dat ze ook hun collegas op de hoogte brachten. Uiteindelijk reden ze me naar het politiekantoor van La Boca, midden in La Boca, weg van het toeristische deel, waar ik eigenlijk niet wilde zijn. Ik moest daar een verklaring afleggen. Ik dacht dat ik daar binnen de 5 minuten buiten was, neen, 3 uur moest ik wachten en ik moest wachten, want ik moest mijn verklaring ondertekenen, die verklaring moest dan eerst door de hoofdinspecteur nagelezen worden. Op de bank naast mij zaten nog 2 Fransen die ook overvallen waren, maar die waren er veel erger aan toe. Ze waren honderd meter van het toeristische pad afgeweken, en werden door 3 kerels tot staan gebracht. Ze vroegen hoe laat het was, toen wisten ze hoe laat het was. Ze vroegen al hun geld af te geven en hun iPhone. Dat weigerden ze en toen werden ze geweldadig. Ze namen 2 grote bakstenen en sloegen op hun hoofden. Ze bloedden hard en moesten naar het ziekenhuis gebracht worden, waar de wonden werden gehecht. Ik hoorde onderweg nog een 5 tal gelijkaardige verhalen, allemaal in La Boca en ook een verhaal met een pistool. Dat men daar niet meer politiecontroles doet begrijp ik niet, want er komen zoveel toeristen. Ondertussen was het al diep donker geworden en ik zat nog in dat politiekantoor, waar ik niet alleen naar buiten wilde wandelen in de nacht op zoek naar mijn bus. Een taxi is daar blijkbaar ook gevaarlijk hoorde ik van de Fransen, want ze rijden daar blijkbaar rond met valse taxis die eruit zien als echte, met taxibord etc. Eens je instapt weet je hoe laat het is. Ze brengen je ver weg en beroven je van alles en laten je daar ter plekke achter. Leuke buurt. Dus ik vertelde de inspecteur dat ik graag naar bushalte 64 zou willen teruggebracht worden, maar dat ging blijkbaar niet. Een vrouw uit de buurt die ook bedreigd was met een pistool en daar ook zat, hoorde me de vraag stellen in het Spaans en vertelde dat haar man die daar juist was toegekomen me wel zou begeleiden. Hij wandelde dus met mij een 15 tal minuten naar bushalte 64, die ik anders nooit zou gevonden hebben. Ik dankte hem uiteraard. Voor mij hoeft La Boca niet meer. Toen ik terug veilig in Las Canitas was, vertelde ik het voorval in het restaurant en de mensen daar waren zeer vriendelijk. Ze zijn eigenlijk beschaamd voor die rotte appel La Boca. Ik kreeg een dubbele portie vlees en achteraf gaven ze me nog een koffie van het huis.

De volgende dag bezocht ik de mooie wijk Recoleta, waar ook het cemeterio de la Recoleta is, een soort Pere Lachaise, waar beroemdheden begraven liggen, zoals Eva Peron (zie foto). Daarna het mooie Museo National De Bellas Artes bezocht dat ook een vrij grote collectie Europese kunst bevat. Ik zag er oa. Picasso, Monet, Modigliani, Leger, Kandinski, Chagall (mijn favoriete schilder). Ook precolombiaanse kunst en een collectie Argentijnse kunst. Daarna wandelde ik door de Av. Florida, een winkelwandelstraat, waar ook het fameuze chopping center is gevestigd met een mooi beschilderd Plafond. Je vindt er alles wat je ook in Europa vindt. Ik wandelde naar het befaamde operahuis, maar mocht er niet binnen. Er hing een advertentie van Keith Jarrett. Vandaar wandelde ik naar de totaal vernieuwde Puerto Madero wijk aan de kade. Daar heeft men zoals in Antwerpen een aantal pakhuizen omgevormd tot dure loften, winkels en restaurants. Aan de overkant zie je nieuwe hoge flatgebouwen. Er is ook een mooie wandelbrug opgehangen aan een witte mesvormige punt (zie fotos). In deze wijken is alles veilig en rustig.

Vandaag bezocht ik een aantal mooie parken. Het Rosedal, met veel bloeiende rozen. Het Parque 3 de Febrero. De Jardin Japones en Parque Jorge Newbery. Omdat het zondag was, waren er ontzettend veel Argentijnen die daar een zondagse uitstap maken. Je ziet er joggers, fietsers, scaters. De parken zijn prachtig onderhouden, met veel bomen, planten en een meertje, waar je kan waterfietsen. Vandaar wandelde ik naar Plaza Cortazar in de wijk Palermo. Daar zijn veel dure winkels en op het plein zijn zeer veel overvolle restaurantjes en natuurlijk ook weer de kraampjes met artisanale producten.