Vanmorgen na een lange busrit vanuit La Paz toegekomen in Uyuni. Uyuni is een klein maar gezellig stadje in de woestijn aan de rand van het Salar de Uyuni, een zoutvlakte ter grootte van Belgie.
Het was vanmorgen om 6u ijskoud toen we uit de bus stapten. Ik had geluk tijdens de busrit want ik had een ganse rij zetels voor mij alleen, dus kon ik languit liggen tijdens de nacht. Het deken dat op elke zetel klaarlag was nodig, want snachts was het koud in de bus. De wegen in Bolivie zijn slecht. De helft van de nacht reden we over kwasi onverharde wegen met bulten en putten. Op de bus zaten nog enkele Braziliaanse hippies onderweg wat op een gitaar te tokkelen, wat de lange rit wat aangenamer maakte. Midden in de nacht werd er gestopt in een desolaat en vuil wegrestaurant voor een sanitaire stop. De toiletten waren zo vuil dat je het beter buiten deed. Een Boliviaans oud vrouwtje dat ook mee op de bus zat, deed ook geen moeite en plaste gewoon naast de bus. Plooirok omhoog en hopla. Alleen een plas bleef achter op de dorre grond. In Uyuni stonden de touroperators voor Salar de Uyuni ons al op te wachten. Of we niet wilden meekomen naar hun buro. Good price. Beetje vervelend als aasgieren. Na even buiten te aklimatiseren, dan maar op zoek naar een hostal. De zon was net op. De temperatuur zou al snel stijgen. Nieuw en proper hotel gevonden in het centrum. Daarna lekker ontbijt en dan een ticket vastgelegd voor de 3 daagse 4x4 tocht door de zoutwoestijn richting Chilie. Dat gaat met 6 personen in een jeep. Slapen is in een primitief onderkomen in de woestijn. De volgende dagen verslag. Hopelijk vind ik in Chilie wifi. savonds nog een toffe gepensioneerde geschiedenisleraar tegengekomen uit Texas, maar die de helft van het jaar in Mexico woont. We zijn samen iets gaan eten en een toffe babbel gehad. Veel informatie van hem opgestoken. Eindelijk ook eens een intelligente Amerikaan tegengekomen die ook nog iets van de rest van de wereld kent. Toffe man.
