Eindelijk na een reis van 25 uur aangekomen in Lima. Gelukkig was mijn rugzak mee. Daarna mag je nog eens aan het rad van fortuin draaien. Er staat een knop. Daar mag je op drukken net voor het buitengaan. Als de lamp groen is, mag je door. Als ze rood is, mag je linksaf bij customs alles 1 voor
1 gaan uitladen. De random generator bepaalt je lot. Geluk. Groen. De vrouw voor mij had spijtig rood. Buiten wachten honderden taxidrivers in hun gammele karretjes als aasgieren je op. Mijn taxi stond er gelukkig met mijn naam in de lucht. Dan via een helse tocht naar mijn hotel. Verkeersborden, lichten en strepen op de weg dienen als relikwieen uit een ver verleden. Iedereen is blijkbaar vergeten wat ze ooit betekenden. De stank van de stad komt me tegemoet. Ondertussen is het half 2 in de morgen. Na aankomst moe en direct in bed. Bij het ontwaken in de wijk Miraflores blijkt deze miljoenenstad in de zon toch blijkbaar meer charmes te hebben dan eerst gedacht. Rond de middag komt de vriendelijke schrijfster Andrea Cabel me opwachten voor een tour door de stad. Ik leerde haar eerder kennen via couchsurfing.org. Samen lunch in een typisch klein lokaal restaurantje. Daarna laat ze me trots haar stad van binnen en van buiten zien. Het is handig om in een stad die je niet kent, een lokale gids te hebben. Misschien spreken we morgenavond nog eens af.
