Wat me opvalt als ik 's morgen wakker word, zijn de geluiden van exotische vogels die ik nooit in Europa heb gehoord. Heel mooi.Vandaag weer een broeierig hete dag in Lima. Eerst rustig ontbijt. Dan busrit vastgelegd voor morgen naar Paracas via Cruz del Sur. Een tocht van 245km. Vertrek in de namiddag. Ik heb een plaats vooraan op de 2de verdieping. Daarna een combi aka micro aka rammelkar genomen naar het oude centrum van lima. Je kan ze vergelijken met de busjes in Turkije, alleen hier zijn er 10 keer meer en de chaos is veel groter. Lima is zo groot dat die tocht bijna een uur duurt vanaf Miraflores naar Plaza de Armas aan de rivier. Omdat ik niet wist welke bus ik moest nemen (er komen er per minuut wel 10 voorbij en er staat niet veel op geschreven) roept de conducteur op elke hoek terwijl de bus rijdt, waar hij naartoe gaat. Als de bus stopt stapt hij ook uit om nog eens te roepen. Je kan begrijpen dat als er zo 5 staan,
dat je gewoon niet hoort wat hij zegt. Daarom maar even op straat gevraagd. Toevallig komt een oudere man voorbij die me hoort en hij zegt in gebroken Engels, kom maar mee ik weet waar je moet zijn. Ik volg hem en hij zegt me mee op de bus te stappen. Hij komt naast me zitten en geeft me een flesje malts drank. Een soort cola maar op basis van malt. Zonder alcohol. Ik zie dat het flesje gesloten is en aanvaard zijn gift. Blijkt te smaken naar cola met een biersmaak. Speciaal. Na wat heen en weer gebabbel kom ik te weten dat hij een gepensioneerde militair is die 20 of wat jaren geleden nog gevochten heeft tegen Ecuador. Ik zou eens moeten googlen of daar toen een oorlog was tussen Peru en Ecuador. Maar los daarvan bleek hij heel vriendelijk te zijn. Toen we na een uurtje afstapten na een helse tour door het verkeer, bood hij me aan om mee te stappen naar Plaza de Armas. Dat vond ik toch wat raar. Maar mijn achterdocht bleek ongegrond want hij toonde me netjes alle bezienswaardigheden met een woordje uitleg en nam op de Plaza netjes afscheid. Geen probleem dus. Er loopt hier zoveel volk rond dat ik denk dat de aarde toch stillaan verzadigd is. Wel heel veel mooie mensen. Maar chaos. Hier op het plein lopen wel heel veel agenten rond. Toen ik een foto maakte door de tralies van het presidentieel paleis, kwam er een militair gewapend met machinegeweer naar me toe en vroeg me of mijn foto goed was gelukt. Hij zocht contact en vroeg me uit waar ik vandaan kwam etc. Maar wel vriendelijk. Ik vroeg hem of ik een foto van hem mocht maken. Hij was vereerd. De foto staat helaas op mijn camera en niet op mijn telefoon waarop ik nu tokkel. Da's dus iets voor later.
