Gisteren goed aangekomen met bus vanuit Lima. De taxirit vanuit Lima was weer een belevenis. Afrit nemen op het allerlaatse moment bv. De busstations van Cruz del Sur zijn opgebouwd zoals een kleine luchthaven met een bagagecheckin en een gates. Ik heb toch wel even gekeken of mijn bagage op de juiste bus werd geladen. Verder passeer je nog eens een scanner. Groot contrast met het dagelijkse leven in Peru. De taxichauffeur heeft wel gewacht tot mijn bagage ingecheckt was. Aan boord mooi plaatsje op de 2de verdieping vooraan. Dus panoramisch zicht. Een kussentje en deken liggen klaar. Verder tv, airco en zelfs internet aan boord. Je krijgt ook nog eens een maaltijd. Bij het verlaten van Lima reden we door de suburbs van Lima. Dan is me opgevallen dat heel de bergflanken vol armzalige krotten staan. Desolaat uitzicht. Gedurende heel de rit van zowat 250km bijna geen enkele boom gezien. De Atacama dessert strekt zich uit van Peru tot in Chilie. Dor en veel zand. Rond 17u30 aangekomen in Paracas. Hier overnacht in hostal Los Freyles bij de familie van Jose Miguel Moreyra Lozano. Het was er broeierig heet. Het huis heeft gewoon een dak van bamboo takken. Maar een heel vriendelijke familie. Toen ik aankwam was er in de gedeelde slaapruimte ook een meisje uit Argentinie. Ze was al 6 maand onderweg. Alleen. Ze was nu wel een beetje moe vertelde ze. Ze maakte kleine handwerkjes die ze dan verkocht. 's avonds nog een lekkere vis gegeten samen met 1 van de broers van de familie. Vandaag vroeg opgestaan om om 8u met een boot de Islas Ballestas eilanden te bezoeken. Je kan daar duizenden zeeleeuwen en beschermde humbolt pinguins zien. Ook een half miljoen vogels. Peruaanse aalscholvers, rots- en bruine pelikanen. De zeeleeuwen zwemmen rond de boot. Het geluid van de duizenden zeeleeuwen is indrukwekkend. Het was een ongelooflijke ervaring. Onderweg zie je ook nog de Candelabra, een soort Nazca tekening van een pre-Inca beschaving. Na de tocht samen met een Israelier een laat ontbijt genomen. In de namiddag nog wat aan het rustige strand rondgehangen. Nu wacht ik op de bus naar Ica, een rit van 78km. Ik zou kunnen overnachten bij Aldo Puppi (Couchsurfing). Afwachten. Ica is een stadje rond een oase Huacachina midden in de woestijn. Het water van de lagune zou geneeskrachten bezitten. Je kan er ook sandboarden.
