Peru-Cusco Sacred Valley

Vandaag de Valle Sagrado tour geboekt. Ben helaas vergeten een foto met mijn gsm te nemen, dus vandaag geen foto. Uiteraard wel veel fotos genomen met camera, want het loonde om vroeg op te staan. We reden voortdurend door prachtige groene landschappen met in de verte geregeld besneeuwde Andespieken van boven 6000m. Omdat het hier nu eigenlijk regenseizoen is zijn de heuvels bijzonder groen. We reden langs Incaruines in Pisaq en Ollantaytambo en bezochten een aantal lokale markten waaronder de textielmarkt in Chinchero waar getoond werd hoe wol van lamas en alpacas wordt bewerkt tot een eindproduct. In Ollantaytambo staat een bijzondere rechte stenenpartij die doet denken aan de monoliet van 2001 a Space Oddysee. Het is een rechthoekige vlakke muur bestaande uit een 5tal gigantische blokken die
7 km hogerop werden gehaald van een berg. Deze muur werd door de Incas gebouwd als zonnetempel. Straf. Wat ik nog niet eerder heb vermeld is dat je zowat overal en bij elke maaltijd cocathee of mate krijgt. Iedereen drinkt het hier tegen de hoogteziekte. Ik drink het hier dus ook, maar ik weet niet of het helpt. Meestal doen ze de ruwe bladeren in een kop heet water, maar er zijn ook cocabuiltjes. Ik moet wel zeggen dat ik in het begin hoofdpijn had, maar nu niet meer. Komt het door de thee of door gewenning, geen idee. De thee smaakt los daarvan wel lekker, maar je mag hem helaas niet over de grens nemen. savonds na de tour nog wat door het centrum van Cusco gewandeld, er waren overal op straat mensen aan het dansen en straatartiesten toonden hun kunsten. Het valt me overal op dat er zoveel mensen op straat zijn, minstens 5 keer meer dan in een gemiddelde Europese stad en minstens 90% van de autos zijn taxis en dat geldt voor zowat iedere stad die ik tot nu toe zag. Bij ons zit idereen savonds binnen, hier zit iedereen op straat. Wij klagen soms over een bultje in de weg, hier is het overal slalommen langs putten en delen van de straat die weggespoeld zijn. We leven echt in luxe en beseffen dat soms niet meer. Maar aan de andere kant zie ik hier wel meer gelukkige of op zijn minst lachende mensen. Morgen vroeg vertrek ik naar Puno aan het Titicaca meer, een rit van een halve dag door de Andes Altiplano.